kruisweg: statie 8

Jezus troost de wenende vrouwen van Jeruzalem

 

 

 

 

Ween je ogen niet dicht

Een mens moet dikwijls in het leven
geboren worden.
Een nieuwe mens worden in je pijn,
nieuw in je roeping,
nieuw in je diepste vertrouwen.

Dan hoor je wel het geween om je heen,
maar je kunt zeggen: ween niet over mijI’
Niemand kan die iemand doden die in mij leeft.
Ween over jezelf, je kinderen,
de wereld om je heen.
Ween je ogen niet dicht:
zie wat met je gebeurt!
Hoe dor en leeg je bent,
zonder leven, zonder merg, zonder kracht.
Zie wat er met dor hout gebeurt!
En met de spankracht van het groene bout
tors je je kruis.
En al wordt het donker voor je ogen,
toch wordt het iets lichter in je hart.

En al wordt het donker voor je ogen,
toch wordt het iets lichter in je hart.

Onze Vader. Wees gegroet.

V. Ontferm U over ons, Heer, ontferm U over ons

A. O God, wees ons zondaars genadig.

Lied:

Geef vrede, Heer, geef vrede,
bekeer ons felle hart.
Deel ons uw liefde mede,
die onze boosheid tart,
die onze mond leert spreken
` en onze handen leidt.
Maak ons een levend teken:
Uw vrede wint de strijd.

Andermans verdriet doet eigen pijn vergeten

Je eigen verdriet is altijd het grootst. Een ander
kan wel proberen om jou te begrijpen. Maar niemand
kan in jouw huid kruipen om te voelen wat jij op
dat moment voelt. Ieder draagt zijn eigen verdriet.
En niemand kan dat van jou overnemen.

Toch kan het verdriet van een ander jou je eigen
pijn doen vergeten. Als je je enkel hebt verstuikt
en je ziet een leeftijdsgenoot in een rolstoel,
als je hamster is overleden en je hoort dat een
klasgenoot van je zijn oma heeft verloren, dan
is opeens jouw eigen verdriet niet meer zo groot.
Anderen hebben het soms veel erger dan ik.

Als Jezus gebukt onder het zware kruis de stadspoort
van Jeruzalem verlaat, huilen er mensen om Hem.
Ze vergeten hun dagelijkse zorgen en hun kleine
verdriet om alledaagse dingetjes. Maar ook Jezus
vergeet Zijn eigen pijn als Hij hen ziet huilen.
Hij weet maar al te goed wat hun nog te wachten
staat. Aan niemand gaat het leven zonder leed en pijn voorbij…

gebed:

Jezus,
soms hebben we het niet gemakkelijk. We klagen dan gauw
en zijn verdrietig.
Wij vragen U:
Help ons om dan om anderen niet te vergeten die het soms
moeilijker hebben dan wij. Dat zal ons helpen om ons
eigen verdriet te kunneu dragen en om die anderen een
beetje te kunnen troosten.
Amen.

Naar statie 9